Steun ons en help Nederland vooruit

zondag 10 januari 2021

Perspectief

Afgelopen maand hebben velen van jullie wellicht onder de kerstboom teruggeblikt op een bewogen jaar. Een jaar dat voor weinigen makkelijk geweest zal zijn en voor iedereen uitzonderlijk (of je nu op je studentenkamer zat, thuisonderwijs gaf, of je restaurant moest sluiten; in de zorg werkte, zelf ziek was, of iemand verloren hebt).

Maar wellicht belangrijker nog dan terugkijken, is het om iets te hebben om naar uit te kijken. Ik zou het dan aan het begin van dit nieuwe jaar graag willen hebben over perspectief. Perspectief waar velen van ons naar snakken en wat de komst van een vaccin ons hopelijk brengt. Dat we echt zicht hebben op een moment, waarop we elkaar weer in levende lijve kunnen ontmoeten en omarmen, kunnen genieten in de horeca of van cultuur of gewoon weer aan het werk, zoals vanouds.

Ik zou ook aandacht willen vragen voor een ander perspectief: het perspectief van de ander. Juist in de coronacrisis werd maar al te goed duidelijk dat iedereen een andere kijk heeft op nagenoeg van alles en een andere beleving van de werkelijkheid. En dat om rekening met de ander te houden, elkaar te begrijpen en serieus te nemen, het nodig is om dingen ook vanuit het perspectief van de ánder te kunnen zien. En dat is niet altijd even makkelijk. Teruggetrokken in onze, digitaal nog verder dichtgetimmerde bubbel, bleek dat meer dan ooit.

En dat is ook iets waar we in de politiek voor op moeten passen: dat we niet alles bezien vanuit ons eigen perspectief en ons niet ingraven in ons eigen gelijk en weten wat goed is voor iedereen; dat we weten wat er leeft (ja ook bij D66 kan dat soms beter). Iemand, ik meen zelfs dat het de Delftse Sheila Sitalsing was, trok laatst de conclusie, dat alle politici, die nu ineens verontwaardigd zijn over het terugbetalen van €7000 aan boodschappen, waarschijnlijk niemand in de bijstand kennen. Ik vond dat verwijt eigenlijk wel terecht. Weten wat er leeft, wat voor effect beleid en de uitvoering daarvan heeft op mensen, is iets waar we meer bij stil moeten staan. Je kunt mensen in de bijstand pas perspectief geven als je hun belevingswereld kent, je kunt pas goed parkeerbeleid voeren als je je ook in de verstokte autoliefhebber verplaatst en pas iets zeggen over een vuurwerkverbod als je weet waarom mensen willen knallen. Een brug slaan, zoals Diederik Gommers dat naar Famke Louise deed, dat is de uitdaging.

Alexander Pechtold zei ooit in zijn congresspeech, we zijn er niet voor 10% van de Nederlanders, niet voor 50%, maar voor álle Nederlanders. Als ons het daarnaast lukt om niet alleen een partij te zijn vóór iedereen, maar ván iedereen en dát uit te dragen, dan zouden de verkiezingen in maart wel eens een heel mooi perspectief op kunnen leveren.